Lanetli elmas, her sahibine kötü şans getirmiştir.

Titanik'teki kahraman ve kahramanın aşk hikayesi, mücevherli bir kolye etrafında dönüyor: Okyanusun Kalbi. Filmin sonunda, bu mücevher de kahramanın kahramana duyduğu özlemle birlikte denize batıyor. Bugün ise başka bir mücevherin hikayesini anlatacağız.

Birçok efsanede, birçok eşyanın lanetli özelliklere sahip olduğu söylenir. Çağlar boyunca, özellikle güçlü bir dini atmosfere sahip bazı ülkelerde, lanetli şeylere dokundukları için ölüm ve trajediyle kuşatılan birçok insan olduğu söylenir. Lanetten öldüklerini söylemenin teorik bir temeli olmamasına rağmen, gerçekten de bu nedenle ölen birçok insan vardır.

Dünyanın en büyük mavi elması: Umut Yıldızı olarak da bilinen bu devasa, işlenmemiş elmas, berrak deniz mavisi rengindedir. Birçok kuyumcu şirketi, uzman ve hatta krallar ve kraliçeler bile bu elması elde etmek ister, ancak istisnasız herkes ya ölür ya da yaralanır, yani çok kötü şansla karşılaşır.

1660'larda Amerikalı maceracı Tasmir, bir hazine avı sırasında 112 karat olduğu söylenen bu devasa mavi elmas taşını buldu. Ardından Tasmir, elması Kral XIV. Louis'ye sundu ve çok sayıda ödül aldı. Ancak kim tahmin edebilirdi ki, sonunda Tasmir bir hazine avı sırasında vahşi köpek sürüsü tarafından parçalanarak ölecekti.

Kral XIV. Louis mavi elması aldıktan sonra, insanlara elması parlatıp cilalamalarını ve mutlulukla takmalarını emretti, ancak daha sonra Avrupa'da çiçek hastalığı salgını başladı, ama bu XIV. Louis'nin hayatını kurtardı.

Daha sonra, XV. Louis'nin eşleri XVI. Louis ve imparatoriçesi de mavi elması taktılar, ancak kaderleri giyotine gönderilmek oldu.

1790'ların sonlarında mavi elmas aniden çalındı ​​ve yaklaşık 40 yıl sonra, 45 karattan daha az bir ağırlığa indirgenmiş halde Hollanda'da yeniden ortaya çıktı. Elmas ustası Wilhelm'in, elmasın geri alınmasını engellemek için bir karar aldığı söylenir. Elmas tekrar bölünse bile, Wilhelm mavi elmasın lanetinden kurtulamadı ve sonuç olarak Wilhelm ve oğlu art arda intihar etti.

İngiliz mücevher koleksiyoneri Philip, 1830'larda bu mavi elması gördü ve ona derinden hayran kaldı. Mavi elmasın kötü şans getireceği efsanesini önemsemeden tereddüt etmeden satın aldı. Ona kendi adından esinlenerek "Hope" (Umut) adını verdi ve daha sonra "Hope Star" (Umut Yıldızı) olarak değiştirdi. Ancak mavi elmasın kötü şans getirme özelliği sona ermedi ve mücevher koleksiyoneri evinde aniden öldü.

Philip'in yeğeni Thomas, Mavi Elmas'ın bir sonraki varisi oldu ve Mavi Elmas onu da esirgemedi. Marth sonunda iflas ilan etti ve sevgilisi Yossi de ondan boşanmayı kabul etti. Bunun üzerine Marth, borçlarını ödemek için Umut Yıldızı'nı sattı.

1940'ların sonlarında, tanınmış büyük Amerikan mücevher şirketi Harry Winston, "Hope elması"nı satın almak için büyük miktarda para harcadı. Uzun bir süre boyunca Winston ailesi hiçbir lanetten etkilenmedi, aksine işleri gelişti. Sonunda Winston ailesi, mavi elması ABD'nin Washington eyaletindeki Smithsonian Tarih Müzesi'ne bağışladı.

Herkes kötü şansın sona erdiğini düşünürken, Harry Winston Kuyumcuları Amerikan tarihinin en büyük mücevher hırsızlıklarından birine maruz kaldı. Ama kötü şans ortadan kaybolmadı.

Neyse ki, artık bir müzede sergileniyor ve kimseye kötü şans getirmeyecek.